การศึกษาของท่านดยุกดำเนินต่อไปแม้ในยามค่ำคืน | R-19+

จักรวรรดิตกอยู่ในภาวะวิกฤตเมื่อจู่ๆ จักรพรรดิทรงประชวรหมดสติไป

สำหรับองค์หญิงที่ต้องแบกรับภาระในการนำพาประเทศเพียงลำพัง ดยุกอาร์เคเนียน ผู้เป็นอาจารย์ตั้งแต่สมัยยังเยาว์วัยคือผู้สนับสนุนที่พึ่งพาได้มากที่สุด

“เท่าที่ตรวจสอบดูไม่มีความผิดปกติใดครับ ฝ่าบาทสามารถลงพระปรมาภิไธยได้เลย”

“ขอบใจนะท่านดยุก อ้อ... เรื่องข้อตกลงภาษีศุลกากรก็ยังมีเรื่องที่ต้องปรึกษากัน...”

การอบรมเรื่องราชการดำเนินไปในทุกๆ วัน

ทว่าเมื่อการสอนของท่านดยุกจบลง การอบรมรูปแบบอื่นก็เริ่มต้นขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เสมอ

“ท่านดยุก! ท่านบอกเองนี่คะว่าวันนี้จะงดการอบรมเรื่องราชการ...!”

“ต้องขออภัยด้วยครับ แต่กระผมไม่เคยพูดสักคำว่าการอบรมอย่างอื่นจะงดไปด้วย”

แขนแกร่งโอบรัดเอวของเธอไว้แน่น

แม้ผู้คนภายนอกจะรับรู้ว่าทั้งสองเป็นศิษย์อาจารย์ที่รักใคร่และให้เกียรติกัน แต่สำหรับเธอ ท่านดยุกเป็นเพียงอาจารย์ที่น่าเกรงขามและน่าหวาดกลัวเสมอมา

“อย่าทำตัวงอแงสิครับ พ้นวัยที่จะมาอ้อนวอนแล้วไม่ใช่หรือ?”

“อึก... ได้โปรด พอทีเถอะค่ะ...”

“ไหนมาดูซิว่าวันนี้ ความอดทนของฝ่าบาทจะเพิ่มขึ้นสักแค่ไหน”

“ก้มลง”

ท่านดยุกสั่งสั้นๆ

การสั่งให้ก้มตัวลงแล้วสอดใส่จากด้านหลังแบบนี้

เป็นท่าที่เขาโปรดปรานที่สุด

แต่ในมุมของลอตเต้นั้น มันเป็นท่าทางที่เธออยากหลีกเลี่ยงมากที่สุดเช่นกัน

นอกจากจะต้องเปิดเผยจุดอ่อนที่แฉะชื้นและกำลังขมิบรอรับการรุกล้ำให้เขาเห็นอย่างหมดเปลือกแล้ว

แก่นกายขนาดมหึมาของท่านดยุกยังเป็นสิ่งที่ยากเกินจะรับไหวแม้กระทั่งในท่าปกติ

“ฮ้า... อึก... ครั้งที่แล้ว... ก็ทำท่านี้...”

“ทบทวนบทเรียนไงครับ ฝ่าบาท”

ท่านดยุกกระซิบพลางขบเม้มที่ติ่งหูที่ขึ้นสีระเรื่อของเธอ

เขากล่าวว่ามันเป็นกระบวนการที่จำเป็นเพื่อไม่ให้เธอลืมสิ่งที่ได้เรียนไป

น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่เจือไปด้วยความหยอกเย้าในยามปกติ ฟังดูคล้ายกับการเย้าแหย่เธอเหลือเกิน