[พี่ครับ ผมโตแล้วนะ!] จดหมาย

ปีคริสต์ศักราช 1910
เบนจามิน เด็กกำพร้า ได้มีผู้ปกครองขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ชายผู้นั้นบอกว่าจะอุปถัมภ์เด็กที่ฉลาดและมีจิตใจดีงามที่สุดในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ก่อนจะจากไป โดยทิ้งไว้เพียงภาพด้านหลังอันสง่างามในความทรงจำของเบนจามิน

ตลอดมา ทั้งสองติดต่อกันผ่านจดหมายที่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน
เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เบนจามินจึงเดินทางเข้าเมืองเพื่อตามหาผู้ปกครองของตน—โซนี่

แต่โซนี่ที่เขาได้พบจริง ๆ
กลับเป็นชายหนุ่มที่ใครมองก็เห็นว่าใกล้เคียงกับคำว่า “อันธพาล” มากกว่าสุภาพบุรุษในความทรงจำ

#เคะแก่ #เคะกล้าม #เคะผิวแทน

#เมะลูกหมา #เมะคนสวย