รังมด

“งั้นคุณจะนอนกับฉันไหมล่ะ?”

“ฉันถามแล้วไง ว่านี่เธออ่อยฉันตั้งแต่วันแรกเลยเหรอ”

จางฮีโจสัมผัสได้ถึงความพึ่งพิงอันสิ้นหวังจากมือเล็กๆ ที่กุมนิ้วของเขาไว้ ถ้าเลี้ยงหมาหรือแมวจะรู้สึกอะไรแบบนี้หรือเปล่านะ ความรู้สึกที่ว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ กำลังตามติดเขาเหมือนกับว่าโลกทั้งใบมีแค่เขาเพียงคนเดียว

“ตอนนั้นไม่ใช่ แต่ตอนนี้ใช่ค่ะ”

แบกยองจ้องมองเขาเขม็งพลางเผยอริมฝีปาก ดูเหมือนว่าเธอจะมีนิสัยชอบใช้ลิ้นเลียริมฝีปากล่างเวลาที่รู้สึกประหม่า จางฮีโจดึงนิ้วออกจากมือของแบกยอง ก่อนจะเอื้อมไปปิดปากเธอไว้ ดวงตาคู่โตนั่นกะพริบปริบๆ

“ฉันปิดปากไว้เพราะกลัวเธอจะหัวเราะออกมาน่ะสิ”

ลมหายใจอุ่นชื้นสัมผัสเข้ากับซอกนิ้วของจางฮีโจ

“ฉันจะทำครั้งแรกกับคนที่ฉันรักเท่านั้น”