เอาชีวิตรอดในฐานะคู่หมั้นตัวปลอมของลาสบอสในเกมสยองขวัญ | R-19+

“ถามอีกครั้งนะ เจ้าเป็นใครกัน?”

ซินเธีย พนักงานออฟฟิศธรรมดาที่ชอบคลายเครียดด้วยการเล่นเกมแนวเร้าอารมณ์

หลังจากดีใจที่ได้รับเลือกเป็นเบต้าเทสเตอร์ให้กับเกมเวอร์ชันรีมาสเตอร์ที่เคยเล่นอย่างสนุกสนานได้ไม่นาน เธอก็ถูกส่งเข้าไปในเกมสยองขวัญที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายทารุณ

“ความทรงจำก่อนที่จะหลับไปในที่แห่งนั้นของฉันเกือบจะเลือนหายไปหมดแล้ว”

ซินเธียตระหนักได้ว่าตนเข้ามาอยู่ในเกมในช่วงเวลาที่การสังหารหมู่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ในขณะที่เธอกำลังพยายามหนีออกจากคฤหาสน์ดยุกอย่างสุดชีวิต ระบบก็ได้พาเธอไปพบกับดยุกผู้เป็นลาสบอสและตัวการเบื้องหลัง

ทว่า…… ดยุกคนนั้นกลับอยู่ในสภาพที่สูญเสียความทรงจำงั้นหรือ?!

“……เราเป็นคนรักกัน เราสัญญาว่าจะแต่งงานกันครับ”

[คุณต้องการยอมรับดยุกวินคาสเทล ‘เซเกลนินด์’ ให้เป็นผู้ช่วยหรือไม่?]

[ตัวอย่าง]

ซินเธียเดินเข้าไปในห้องที่สามด้วยความรู้สึกช่างหัวมัน ขอแค่ว่าทันทีที่เปิดประตูเข้าไปแล้วไม่ต้องมาเจอศัตรูหน้าใหม่โผล่มาหักหลังโชคชะตาจนต้องวิ่งหนีตายเหมือนในเกมก็พอ

แต่โชคชะตากลับตบหน้าเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่ก่อนที่จะเข้ามาในโลกนี้เสียอีก

[ภารกิจปรากฏ!]

ความวิตกกังวลพุ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอพร้อมกับความคลื่นไส้ในชั่วพริบตา

[ถึงจุดสุดยอดจากการสอดใส่ 1 ครั้ง]

[รางวัล: เหรียญทอง 3 รูเบน, กุญแจสู่จุดพักบนชั้น 2]

“อะ อะไรนะ บ้าเอ๊ย”

ทำอะไรกับอะไรนะ?

ซินเธียตกตะลึงจนเกือบจะสิ้นสติเมื่อพยายามมองภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

ห้องนี้มีสีขาวโพลนไปหมด ราวกับทาสีตั้งแต่เพดานจนถึงพื้น และตรงกลางห้องมีเก้าอี้สองตัววางอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในจำนวนนั้นตัวหนึ่งมีปุ่มนูนคล้ายตุ่มผุดขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันมีความยาวและความหนาเทียบเท่ากับนิ้วมือของชายวัยผู้ใหญ่สองนิ้วรวมกันเป็นอย่างน้อย สิ่งที่ถ้าเป็นบนโลกเดิมคงถูกเรียกว่าดิลโดนั้นกำลังงอกออกมาจากเก้าอี้

ซินเธียเกือบจะเป็นลมไปเสียตรงนั้น มันเป็นภาพที่อัปลักษณ์จนทำให้เข้าใจจุดประสงค์ของภารกิจได้อย่างถ่องแท้

พูดง่ายๆ ก็คือ ต่อจากนี้เธอต้องสำเร็จความใคร่ด้วยการใช้ดิลโดที่ติดอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นสอดใส่เข้าไปด้วยตัวเอง

“จะบ้าเหรอ!”

ห้องที่ว่าถ้าไม่ยอมมีเซ็กซ์ก็ออกไปไม่ได้น่ะเคยได้ยินอยู่หรอก แต่นี่มันห้องที่ถ้าไม่ช่วยตัวเองก็ออกไปไม่ได้เลยเหรอเนี่ย